HEP BERABER BİR TÜRKÜ SÖYLEMEK LAZIM
Bugün bir arkadaşım kendi müzik grubu ile söyledikleri bir türküyü göndermiş bana.Açtım dinlemeye
başladım.


Çok etkileyici geldi bana. Bir türkünün o kadar güzel mucizeleri var ki…

Türküyü dinlerken çok
derinlere gittim.

Seslerin içinde sesler var. Hüzünlü bir türkünün ezgisinde buluşuyor sesler. Farklı tınılarda ses bir
türkünün eşliğinde bir araya geliyor. Bir ağızdan aynı hüzünle çıkıyor onlarca ses. Kısacık bir türkü bir
araya getirirken insanları kızıyorum insanlığımıza neden yetemiyoruz birlik olmaya…
Seslerin içinde sesler var. Bir adamın sesinin üstüne bir kadının sesi karışıyor. Kadın ve erkeğin
beraber eşitçe yapabildiği en güzel şey türkü söylemek diyorum içimden. Heyecanla dinlemeye
devam ediyorum.


Seslerin içinde sesler var. Bağlamaya vurulan notalar sesleri bağlıyor birbirine.

Bağlamanın sesi buluşturuyor insanları. Bir ağızdan aynı sözleri söyletiyor.


Seslerin içinde sesler var hepsi ayrı ayrı hayatların yansıması.’’Aman aman halim yaman vay !’’ diye
bağırırlarken yüreklerin sessiz çığlığını duyuyoyorum. Türküdür en kötü duyguyu bile hareketli bir
ezgiyle buluşturup hayatın acılarını hafifleten. O zaman hep beraber sonsuz bir türkü söylemek lazım. Çünkü her şeyden çok ihtiyacımız var eşitliğe, özgürce düşüncelerimizi söylemeye ,birlik olmaya ve acılarımızı hafifletmeye…
Sevgiyle…
Elif DOĞRUYOL